Meervoudige Intelligentie

De grondlegger van de Meervoudige Intelligenties (MI) is Howard Gardner. Het uitgangspunt is dat iedereen talenten heeft die niet te vatten zijn in de simpele constatering dat hij ‘meer of minder intelligent’ is.

Gardner omschrijft intelligentie als de bekwaamheid een probleem op te lossen of een
resultaat aan te passen. Hij spreekt van meervoudige intelligenties omdat hij vindt dat er
meerdere manieren zijn om intelligent te zijn.

De een is verbaal heel sterk en leert gemakkelijk door gebruik te maken van taal. De ander
ziet snel verbanden of logische gevolgen. Een derde blinkt uit in ruimtelijk inzicht of maakt
gebruik van klanken en ritmes.

Gardner onderscheidt in zijn basiswerk: Frames of Mind: The Theory of Multiple Intelligences (1983) zeven intelligenties. Later (1995) heeft hij een achtste, de natuurgerichte intelligentie, toegevoegd. De negende, de existentiële intelligentie, is recent omschreven en wordt heel vaak nog niet genoemd.

Meervoudige intelligentie ondersteunt de natuurlijke manier van ontwikkelen van mensen. Het is geen nieuwe, vluchtige methode. Het gaat om een verandering in het denken en handelen.
Het vraagt om een andere manier van onderwijs inrichten en hoe we omgaan met kinderen.

Kunnen we de eigenheid van het kind respecteren en de ruimte bieden?